و تو بدون هیچ واهمه ای از دلتنگی که فردا دچار آن میشوم رفتی... این بود دوست داشتنت؟

دلم به بهانه ی بچگی باز گریست . بگذار دل بزرگ شود تا بداند همیشه هر چه بخواهد نیسسسسسسسسست.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

این که هربارسرت با یکی گرم باشد دلیل بر ارزشت نیست

آنقدر بی ارزشی که خیلی ها اندازه توهستند.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 


قلب پر از سکوتم دلتنگه از

 بی تو ببین چه سرده تابستون و تنهایی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

ما را از کودکی
به جدایی ها عادت داده اند
همان جایی که روی تخته سیاهمان نوشتند:
خوب ها / بدها

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


'در آغوش خودم هستم ...
من خودم را در آغوش گرفته ام ! نه چندان با لطافت ...
نه چندان با محبت ...
اما وفادار ... وفادار ...!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

این تو نیستی
که مرا از یاد برده ای
این منم
که به یادم اجازه نمیدهم
حتی از نزدیکی ذهن تو عبور کند...
صحبت از فراموشی نیست....

صحبت از لیاقت است .... !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


در هجوم لحظه های پوچ جدایی ، سکوت تنها یادگار با تو بودن است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 
کاش به جای جدایی مردن بود ، چون مردن یک لحظه است و جدایی ذره ذره مردن .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


تا تماشای تو راهی نمانده بود پنجره کم آوردم ! کاش این همه دیوار نچیده بودی ...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


تمام عمر مرا مهر آشنایی برد
تمام عشق مرا داغ بی وفایی برد
گذشت عمر و نیامد نگار و من مردم
بگوش او برسانید از جدايي مرد .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


چه قدر تلخ شده ای ... انقدر که حتی ... وقتی صدایت را می شنوم ... احساس می کنم ...

 دیگر دلم برایت نمی لرزد...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


فراق و دوریت دیوانه ام کرد
چو مجنون راهی ویرانه ام کرد
چنان داغی به دل ماند از جدايي
که با هر آشنا بیگانه ام کرد ...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 


نداشتن تو یعنی اینکه دیگری تو را دارد.

نمی دانم نداشتنت سخت تر است؛

یا تحمل اینکه دیگری تو را داشته باشد!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


دل واپسی من از نیامدنت نیست.....

می ترسم در پس این دل دل زدن ها بیایی و دگر نخواهمت......!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

همیشه درد از دیگران است ...

گاهی از نبودنــشان ،

گاه از بودنــشان

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


در خیالم پشت سرت آب ریختم نه برای اینکه برگردی
 تا پاک شود

 هرچه رد پای توست از زندگی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


گویند که حافظ گفته ست :
" 'غم جدايي' و 'غم تنهایی' دو غم اند "
حال که من دچارم به هردو غم چه کنم ؟

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


دمی فکر رهایی را نکردم
خیال آشنایی را نکردم
جدايي را گمان کردم ولیکن
گمان این جدايي را نکردم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

درست متر کن! آدم ها هم قد خودشان اند، نه هم قد تصورات تو

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


دراین دنیا نکردم من گناهی

 فقط کردم به چشمانت نگاهی

 اگر باشه نگاه من گناهی

 مجازاتم بکن غیر از جدایی

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


صحبت از انتظار کشنده نیست
صحبت از نا امیدی این دل است
که هیچ دلخوشی
به آمدنت ندادی اش

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


جدايي نقطه پایان ما نیست
کسی یاری گر ما جز خدا نیست
جدايي هم سرود دیگر ماست
کسی آگه ز راز ما دوتا نیست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دلبستگیت در دل من ریشه دوانید
نفرین به جدايي که بر این عشق تبر زد
تا دفن کنم خاطره ها را شده ام دفن
گیرم که بمیرم پس از این مرحله شاید

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


فقر محبت گرفته ام
از انتظار آمدن ِ مهربانت
آمدی ، اما
نه چشمانت مرا دید
نه دستانت حریف سردی دستانم شد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من ، تو ; ما

  یادت هست ؟

تمام شد …

حالا : تو ، او ; شما

من هم به سلامت . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


فکر می کردم تو همدردی....... اما نه ! تو هم دردی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


زخمی به دلم مانده
دلت را قرض میدهی
امشب را مرحم باشد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

خلوت گزیده ام من،ای داد از این جدايي
اشکم روان به دامن،فریاد از این جدايي
تا کی ز دوری او چون شمع ها بسوزم
ویرانه های غم شد آباد از این جدايي

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

من هیچ از تو فکر جدايي نمی کنم
من عشق را از تو گدایی نمی کنم
این مهر بین ما که خودت آفریده ای
از من دریغ کن،صدایی نمی کنم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تا نباشد جدایی ها کس نداند قدر یاران ، کویر خشک می داند بهای قطره ی باران

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به لب های تو می سازم کلامی
سرود آشنایی یا سلامی
ندارم جز غم عشق تو در سر
ولی افسوس که از من جدايي

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

بازیچه ی شبهای من
امشب چرا غرق غمی؟
از من جدايي رو نخواه
وقتی اسیر قلبمی
از من جدايي رو نخواه
وقتی که با تو ، ما شدم
وقتی که مرز عشق من
جا میشه از تو ، تا خودم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

خدایا...
در انجماد نگاه های سرد این مردم... دلم برای " جهنمت " تنگ شده است!