امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم

دختر جوانی چند روز قبل از عروسی آبله سختی گرفت و بستری شد…

نامزد وی به عیادتش رفت و در میان صحبتهایش از درد چشم خود نالید…

جوان و ديگران با تعجب به قلب پير مرد نگاه كردند قلب او هم مي تپيد
اما پر از زخم بود . قسمت هايي از قلب او به راستي بر داشته شده و تکه هايي جايگزين ان شده بود . و انها جاي خالي را به خوبي پر نکرده بودند و در همه گوشه ها ، جاهاي دندانه داري ديده مي شد . در دندانه بعضي نقاط شيار عميقي وجود داشت که هيچ تکه اي ان را پر نکرده بود مردم به قلب پير مرد خيره شده بودند .

ظهر یک روز سرد زمستانی ، وقتی پروین به خانه برگشت،
پشت در پاکت نامه ای را دید که نه تمبری داشت و نه مهر اداره ی پست روی آن بود.
فقط نام و آدرسش روی پاکت نوشته شده بود.

 

 

خدای عزیز!
به جای اینکه بگذاری مردم بمیرند و مجبور باشی آدمای جدید بیافرینی، چرا کسانی را که هستند، حفظ نمی‌کنی؟

خدای عزیز!
شاید هابیل و قابیل اگر هر کدام یک اتاق جداگانه داشتند همدیگر را نمی‌کشتند، در مورد من و برادرم که مؤثر بوده.

چشماشو بست و مثل هر شب انگشتاشو کشيد روی دکمه های پيانو .
صدای موسيقی فضای کوچيک کافی شاپ رو پر کرد .
روحش با صدای آروم و دلنواز موسيقی , موسيقی که خودش خلق می کرد اوج می گرفت .
مثه يه آدم عاشق , يه ديوونه , همه وجودش توی نت های موسيقی خلاصه می شد .
هيچ کس اونو نمی ديد .

دکتر مرتضی شیخ ،پزشکی انساندوست...

این ها انسانند و ما هم..........

کجاییم و چه مي كنيم؟

دکتر مرتضی شیخ پزشک انساندوستی است که در مشهد مشغول طبابت بود. نقل است...