مادر خسته از خريد برگشت و به زحمت زنبيل سنگين را داخل خانه کشيد. پسرش دم در آشپزخانه منتظر او بود و مي خواست کار بدي را که تامي کوچولو انجام داده، به مادرش بگويد. وقتي مادرش را ديد به او گفت: «مامان! مامان ! وقتي من داشتم تو حياط بازي مي کردم و بابا داشت با تلفن صحبت مي کرد تامي با يه ماژيک روي ديوار اطاقي را که شما تازه رنگش کرده ايد، خط خطي کرد!»
مادر آهي کشيد و فرياد زد: «حالا تامي کجاست؟» و رفت به اطاق تامي کوچولو. تامي از ترس زير تخت خوابش قايم شده بود، وقتي مادر او را پيدا کرد، سر او داد کشيد: «تو پسر خيلي بدي هستي» و بعد تمام ماژيکهايش را شکست و ريخت توي سطل آشغال.
تامي از غصه گريه کرد.
 ده دقيقه بعد وقتي مادر وارد اطاق پذيرايي شد، قلبش گرفت و اشک از چشمانش سرازير شد. تامي روي ديوار با ماژيک قرمز يک قلب بزرگ کشيده بود و درون قلب نوشته بود: مادر دوستت دارم!
مادر درحالي که اشک مي ريخت به آشپزخانه برگشت و يک تابلوي خالي با خود آورد و آن را دور قلب آويزان کرد. بعد از آن، مادر هرروز به آن اطاق مي رفت و با مهرباني به تابلو نگاه مي کرد!

نکته:
يکي از مخاطبان عزيز سايت در نظرات خود درباره مطلبي با عنوان «يک داستان واقعي از يک عشق حقيقي»، عنوان کرده بود «عشق فقط براي خداست.... عشق زميني فقط مادر و فرزنديش خوبه».
نظر ارزشمند اين مخاطب عزيز، مرا برانگيخت تا درباره عشق مادر و فرزندي داستان کوتاهي نقل کنم. برخي از مخاطبان نيز عنوان کرده بودند که نتيجه گيري داستان را بر عهده آنها بگذارم. ضمن احترام به نظرات ارزشمند اين مخاطبان عزيز، سعي خواهم کرد اين مورد را رعايت کنم اما در برخي موارد، داستانهايي که نقل مي شود، داراي پيام هاي زيادي است که تنها يک پيام آن از نظر نويسنده سايت نقل مي شود، بنابراين هر مخاطب مي تواند برداشت متفاوتي داشته باشد که قابل احترام است.
نکته اي که نويسنده از اين داستان کوتاه برداشت مي کند؛
عشق مادر و فرزندي، بي شيله پيله ترين نوع عشق است؛ مهر بي پايان و خدادادي مادر نسبت به فرزند قبل از تولد فرزند در قلب مادر شکل مي گيرد و عشق فرزند به مادر نيز چنين است. اين عشق هديه الهي است.